Ορφέας Αυγουστίδης: Όταν η υποκριτική γίνεται αναζήτηση

Από τους πιο ταλαντούχους και πολυσχιδείς ηθοποιούς της γενιάς του, ο Ορφέας Αυγουστίδης δεν διστάζει να δοκιμάζεται διαρκώς σε νέες καλλιτεχνικές διαδρομές. Με αφορμή τη συμμετοχή του στην ταινία «Τελευταία Κλήση», μιλά για την πρόκληση ενός ρόλου που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, θυμάται τα πρώτα του βήματα στην υποκριτική, αναφέρεται στην επιρροή της καλλιτεχνικής του […]

Ορφέας Αυγουστίδης: Όταν η υποκριτική γίνεται αναζήτηση

Από τους πιο ταλαντούχους και πολυσχιδείς ηθοποιούς της γενιάς του, ο Ορφέας Αυγουστίδης δεν διστάζει να δοκιμάζεται διαρκώς σε νέες καλλιτεχνικές διαδρομές. Με αφορμή τη συμμετοχή του στην ταινία «Τελευταία Κλήση», μιλά για την πρόκληση ενός ρόλου που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, θυμάται τα πρώτα του βήματα στην υποκριτική, αναφέρεται στην επιρροή της καλλιτεχνικής του οικογένειας και εξηγεί γιατί η πατρότητα έχει αλλάξει τις προτεραιότητές του. Παράλληλα, καταθέτει τις σκέψεις του για το θέατρο, την τηλεόραση και τις επιλογές που κρατούν ζωντανό το ενδιαφέρον του για τη δουλειά που αγαπά.

Η πρόκληση της «Τελευταίας Κλήσης»

Εικόνα 1Τελευταία κλήση

Αν και η ταινία είναι εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα, ο Ορφέας Αυγουστίδης εξηγεί ότι η δημιουργική ομάδα επέλεξε να μην εγκλωβιστεί στην πιστή αναπαράσταση των πραγματικών ανθρώπων.

«Δεν θελήσαμε να πατήσουμε στα ίχνη των πραγματικών προσώπων. Η συνέντευξη που υπάρχει από το γεγονός την είδα μόνο για να διαπιστώσω πόσο απέχει η πραγματικότητα από τη μυθοπλασία. Εκεί υπήρχε μια παγωμάρα που κανένας ηθοποιός δεν θα ήθελε να αναπαραστήσει. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να μη βασιστούμε σε αυτά τα στοιχεία. Προσέγγισα τον ρόλο με βάση όσα ήταν σημαντικά για μένα ως ηθοποιό και, επειδή ο χρόνος των γυρισμάτων ήταν περιορισμένος, οργάνωσα τη δουλειά μου με πολύ συγκεκριμένο τρόπο».

Στην ερώτηση τι ήταν αυτό που τον έκανε να πει το «ναι» στην ταινία, απαντά χωρίς δισταγμό:

«Με κέρδισε η εταιρεία παραγωγής, γιατί πρόκειται για ανθρώπους που προσέχουν πραγματικά τη δουλειά τους και δημιουργούν ομάδες άψογων επαγγελματιών. Αυτό μου έδωσε μεγάλη ασφάλεια. Παράλληλα, ο συγκεκριμένος ρόλος βρισκόταν πολύ μακριά από τη δική μου ιδιοσυγκρασία, κάτι που αποτέλεσε μια ενδιαφέρουσα πρόκληση».

Από τη σκηνοθεσία στην υποκριτική

Η συμμετοχή του στη «Λούφα και Παραλλαγή» υπήρξε καθοριστική, αν και τότε δεν είχε αποφασίσει ακόμη να ακολουθήσει επαγγελματικά την υποκριτική.

Εικόνα 2 Λούφα και Παραλλαγή

«Εκείνη την περίοδο σπούδαζα σκηνοθεσία στο New York College και παράλληλα είχα γραφτεί σε μια δραματική σχολή για να κατανοήσω καλύτερα τη διαδικασία. Ο Νίκος Περάκης με είδε και με ρώτησε αν ασχολούμαι με την υποκριτική. Μου είπε ότι ετοίμαζε μια ταινία και του έλειπε ένας ρόλος. Πήγα χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον και, δύο εβδομάδες αργότερα, με ενημέρωσαν ότι είχα επιλεγεί. Δεν το περίμενα καθόλου. Μπήκα σε αυτή την εμπειρία με αθωότητα, χωρίς φόβο και με διάθεση να το απολαύσω. Πάντα θαύμαζα τους ηθοποιούς που μεταμορφώνονταν πλήρως και ήθελα κι εγώ να δοκιμάσω κάτι αντίστοιχο».

 

Η επιρροή της καλλιτεχνικής οικογένειας

Γεννημένος σε μια οικογένεια με έντονη καλλιτεχνική παρουσία, ο Ορφέας Αυγουστίδης αναγνωρίζει πως το περιβάλλον του επηρέασε την πορεία του, όχι όμως με τον τρόπο που συχνά πιστεύει ο κόσμος.

«Σίγουρα με επηρέασε. Σήμερα, παρατηρώντας το δικό μου παιδί, αναρωτιέμαι τι θα το εμπνεύσει στη ζωή του. Το περιβάλλον παίζει μεγάλο ρόλο. Από την άλλη, μεγαλώνοντας μέσα σε μια καλλιτεχνική οικογένεια βλέπεις και τις δυσκολίες του επαγγέλματος. Βλέπεις ανθρώπους που δουλεύουν ασταμάτητα, την αβεβαιότητα, τις απογοητεύσεις. Αυτό τελικά με έκανε πιο προσγειωμένο. Καταλαβαίνεις ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο και ότι τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα περιμένεις».

Θέατρο και τηλεόραση: Δύο διαφορετικοί κόσμοι

Ο ηθοποιός θεωρεί πως η βασική διαφορά ανάμεσα στο θέατρο και την τηλεόραση δεν αφορά μόνο το αισθητικό αποτέλεσμα αλλά κυρίως τη διαδικασία.

«Είναι εντελώς διαφορετικοί κόσμοι. Αλλάζει ο χώρος, η σχέση με τον σκηνοθέτη, ο τρόπος που κινείσαι και εκφράζεσαι. Στην τηλεόραση υπάρχουν διαφορετικές συνθήκες παραγωγής και διαφορετικές απαιτήσεις. Στο θέατρο τα πράγματα λειτουργούν πιο διακριτικά και πιο συλλογικά. Όλα αυτά επηρεάζουν ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεις έναν ρόλο».

Πατρότητα και επαγγελματικές επιλογές

Ο Ορφέας Αυγουστίδης παραδέχεται ότι η πατρότητα έχει επηρεάσει καθοριστικά τις αποφάσεις του.

«Δεν μπορώ να πω ότι έχασα στιγμές από τα παιδικά χρόνια του γιου μου λόγω δουλειάς. Αντιθέτως, έχω χάσει δουλειές για να είμαι μαζί του. Υπήρξαν χρονιές που δούλευα σεζόν εξαντλητικά, όμως όταν ερχόταν το καλοκαίρι και παρουσιαζόταν μια νέα πρόταση, μπορεί να προτιμούσα να αρνηθώ για να περάσω έναν ολόκληρο μήνα διακοπών με την οικογένειά μου.».

Όσο για το ενδεχόμενο ο γιος του να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, δηλώνει πως θα τον στήριζε, αρκεί να είναι έτοιμος να διαχειριστεί τις δυσκολίες και την έκθεση που συνοδεύουν το επάγγελμα.

Η σχέση του κοινού με το θέατρο

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αυξημένο ενδιαφέρον για το θέατρο, μια εξέλιξη που ο ηθοποιός συνδέει άμεσα με την περίοδο μετά την πανδημία.

«Μετά τον Covid, πολύς νέος κόσμος βρήκε τον δρόμο προς το θέατρο και αυτό ήταν εξαιρετικά θετικό. Παρ’ όλα αυτά, δεν θα έλεγα ότι η φετινή χρονιά ήταν από τις πιο δυνατές. Το κοινό μοιάζει πιο διστακτικό και το θεατρικό τοπίο βρίσκεται ίσως σε μια μεταβατική φάση, αναζητώντας νέες ισορροπίες».

Αναφερόμενος στην παράσταση «Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα», απορρίπτει την άποψη ότι η διαφορετική της δομή αποτελούσε ρίσκο.

«Αν φοβόμασταν το διαφορετικό, θα κάναμε όλοι τις ίδιες παραστάσεις. Η συγκεκριμένη δουλειά βρήκε το κοινό της, είχε πολύ καλή προπώληση και έδωσε την ευκαιρία τόσο στους ηθοποιούς όσο και στον σκηνοθέτη να δοκιμάσουν κάτι που δεν είχαν ξανακάνει. Δεν είναι απαραίτητο κάθε παράσταση να απευθύνεται σε όλους. Η παράσταση βρήκε το κοινό της».

Εικόνα 3 Εκείνος που έκλεψε την μέρα και πλήρωσε την νύχτα

Τι κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον του

Για τον ίδιο, το μυστικό της διαρκούς δημιουργικότητας βρίσκεται στις επιλογές και στη σχέση που διατηρεί με τον εαυτό του.

«Έχει να κάνει με το τι αναζητάς κάθε φορά από τη δουλειά σου. Πριν από δεκαπέντε χρόνια έπαιρνα ικανοποίηση από διαφορετικά πράγματα. Σήμερα με ενδιαφέρουν άλλα. Υπάρχουν περίοδοι που θέλεις απλώς να μάθεις και να εξελιχθείς και άλλες που αναζητάς κάτι βαθύτερο. Οι ανάγκες αλλάζουν και μαζί τους αλλάζουν και οι επιλογές σου».

Η αγάπη για τα παιχνίδια

Εκτός σκηνής και πλατό, ο Ορφέας Αυγουστίδης αφιερώνει μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου του σε ένα πάθος που λίγοι γνωρίζουν.

«Τα παιχνίδια είναι το χόμπι μου. Είμαι συλλέκτης και διοργανώνουμε συχνά game nights στο σπίτι μου. Ασχολούμαι από μικρός, αλλά τα τελευταία χρόνια ακόμη περισσότερο. Μέσα από αυτή την κοινότητα γνώρισα ανθρώπους με τους οποίους δημιουργήσαμε τη “Συντροφιά”. Ξεκίνησε πολύ αυθόρμητα και εξελίχθηκε σε κάτι που απολαμβάνουμε όλοι. Στην αρχή ο Ρούμπος μου λέει, ρε θες να κάνουμε αυτό; Θα πω σε αυτόν και σε αυτόν, πες κι εσύ σε μια γυναίκα αν ξέρεις. Έτσι πρότεινα την Ευγενία Σαμαρά».

 

Με ειλικρίνεια και χωρίς διάθεση ωραιοποίησης, ο Ορφέας Αυγουστίδης μιλά για την τέχνη, την οικογένεια και τις επιλογές που καθορίζουν τη ζωή του. Είτε βρίσκεται μπροστά στην κάμερα, είτε πάνω στη σκηνή, είτε μπροστά σε έναν υπολογιστή να παίζει παιχνίδια με τους φίλους του, παραμένει ένας άνθρωπος που αναζητά διαρκώς νέες εμπειρίες και δημιουργικές προκλήσεις. Και ίσως αυτό να είναι το στοιχείο που τον κρατά σταθερά ανάμεσα στους πιο ενδιαφέροντες εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής υποκριτικής σκηνής.

 

 

 

Φιλιπποπούλου Νικολίνα