Γιώργος Γάλλος: «Αν υπάρχει περίπτωση να σωθεί αυτός ο πλανήτης, είναι μόνο από τους νέους»
Ο δημοφιλής ηθοποιός μίλησε για τους ρόλους του, την κοινωνική τους προέκταση, τα στερεότυπα και τη διαφορετικότητα, ενώ δεν παρέλειψε να μοιραστεί μαζί μας τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς του για τη ζωή και την κοινωνία
«Εχουμε ευθύνη να κάνουμε πεντακάθαρο ότι είμαστε όλοι ίσοι»
Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας (8 Μαρτίου), αναρωτήθηκε αν είναι δόκιμο να περιοριζόμαστε μόνο σε μια ημέρα για να τονίσουμε την ισότητα όλων, κάτι που θα έπρεπε να ισχύει για κάθε μέρα. Ενώ γίνονται βήματα προόδου, συντηρούνται ακόμα στερεότυπα για τους ρόλους άνδρα – γυναίκας από την προηγούμενη γενιά, κατάλοιπα που πρέπει να αφήσουμε πίσω μας, τόνισε χαρακτηριστικά.
«Υπάρχει στο dna όλων ότι η γυναίκα είναι το ασθενές φύλο, αλλά είναι 10 φορές πιο δυνατές από εμένα! Στη δική μου οικογένεια, η γυναίκα και η κόρη μου είναι οι ισχυροί», συμπλήρωσε γλαφυρά.
«Μέσα από ένα έργο ο θεατής πρέπει να βρίσκει το φως, κάτι θετικό, να μην φεύγει μαυρισμένος ψυχικά»
Στη Λόλα βλέπουμε μια ιστορία μιας γυναίκας σε κακοποιητικό και ανδροκρατούμενο περιβάλλον, όπως μας περιγράφει ο Γιώργος Γάλλος. Ο πατέρας κάνει μια κίνηση για να πει στη Λόλα ότι τώρα μπορεί να πάρει τον αγαπημένο της και να βγεί στο φως, να ξεφύγεις από όλα αυτά, συμπληρώνει.
Φωτίζεται έντονα η σκηνή, βλέπουν μπροστά, έχουν πλέον την επιλογή να πάνε κάπου αλλού. «Είναι σκληρό, πάντα αναρωτιέμαι για το που, πώς θα ζήσουν, τι γίνεται με τα βαρίδια του παρελθόντος, είναι μια μαύρη σκέψη», τονίζει γλαφυρά.
«Θα πλήρωνα για να μην έχω αναγνωρισιμότητα»
«Διαρκώς μάτια πάνω μου, όταν είμαι με την οικογένειά μου. Μου αρέσει μια καλή κουβέντα, έχω ευαισθησία, σταματάω περιμένω να μιλήσω, απλώς θα επιθυμούσα η ώρα εκτός δουλειάς να είναι προσωπική». Ετσι μας περιέγραψε τις ιδιωτικές του στιγμές ο Γιώργος Γάλλος, και συμπλήρωσε με απογοήτευση ότι «έχουν γίνει όλα ένα πλέον», αναφερόμενος στην ιδιωτική και επαγγελματική ζωή των καλλιτεχνών.
Στα μάτια του κοινού, η τηλεόραση ως «παράσημο» επιτυχίας
«Ξαφνικά η αναγνώριση ότι πέτυχα ήρθε από την εμφάνιση στην τηλεόραση, ακόμα κι από το οικογενειακό μου περιβάλλον». Αν και πρωταγωνίστησε στην Επίδαυρο, έπαιξε έργα του Σαίξπηρ, το «μπράβο, προχώρησες!» ήρθε μετά την εμφάνιση στην τηλεόραση, συμπληρώνει. Επρεπε να εργαστεί στην τηλεόραση για να πάρει το «παράσημο», όπως μας περιγράφει γλαφυρά, παρά την προγενέστερη θεατρική του επιτυχία.
«Παλιά το κρύβαμε από τους θεατρικούς σκηνοθέτες όταν παίζαμε στην τηλεόραση. Θεατρικός σήμαινε ποιότητα, τηλεοπτικός σήμαινε αρπαχτή… Τώρα έχει εξομαλυνθεί η κατάσταση, γίνονται καλύτερες παραγωγές και στην τηλεόραση», συμπληρώνει.
Φουντώνει πολύ η επαφή με τον κόσμο όταν παίζονται οι τηλεοπτικές σειρές. Ανάλογα με τον ρόλο, δραματικός ή κωμικός, είναι ανάλογη και η αντίδραση του κόσμου που τον συναντά, μας λέει ο Γιώργος Γάλλος περιγράφοντας την αλληλεπίδρασή του με το κοινό.
Ο κοινωνικός ρόλος της τηλεόρασης και οι «Σέρρες»
«Είναι μια ιστορία αγάπης, στην οποία με έναν απλό, ανθρώπινο τρόπο δείχνει κάτι πολύ καθαρό: δείχνει μια συμφιλίωση μέσα σε μια οικογένεια», μας λέει.
«Με σταμάτησε ένα παιδί στον δρόμο και μου είπε: χρωστάω αιώνια ευγνωμοσύνη στη σειρά. Μου είπε: είμαι ομοφυλόφιλος, έναν μήνα πριν με ρωτούσε ο πατέρας μου πότε θα του φέρω τη νύφη… Αφού παρακολουθήσαμε τις Σέρρες, άλλαξε συμπεριφορά. Σε ενδιαφέρει προσωπικά αυτή η σειρά? Με ρώτησε ο πατέρα μου, και απάντησα ναι. Και μετά συζητήσαμε ανοιχτά, ήταν πάρα πολύ σημαντικό για μένα».
Ο Γιώργος Γάλλος τόνισε ότι αγαπάει αυτή σειρά γι΄ αυτό τον λόγο, ότι αυτός είναι ο καθαρά κοινωνικός ρόλος της τηλεόρασης.
«Ετσι κι αλλιώς πιστεύω στην αποδοχή της διαφορετικότητας, χωρίς ΑΛΛΑ».
«Δεν πας μόνο σε κάτι που σε αφορά, πας γιατί θέλεις με το λιθαράκι που θα βάλεις σε αυτή σειρά, να οδηγήσεις τα πράγματα έτσι ώστε να δημιουργήσεις ερωτήματα στους θεατές», συμπλήρωσε.
Δεν έχω αυταπάτες ότι όλα είναι καλά, υπάρχει παντού η προκατάληψη, θεωρεί όμως ότι αυτή η σειρά ταράζει τα νερά, μας είπε ο Γιώργος Γάλλος.
Ο χορός και το τραγούδι στην καριέρα του
«Στην Αυλή των Θαυμάτων, το έκανα και το χάρηκα πάρα πολύ. Επρεπε να χορεύω ασταμάτητα και να τραγουδάω. Δυσκολεύτηκα, αναγκάστηκα να ξεκινήσω γυμναστήριο!» Μου φαινόταν φρικτό να κάνω διάδρομο σε ένα γυμναστήριο ενώ προτιμώ το τρέξιμο έξω σε ένα γήπεδο, συμπλήρωσε.
«Δυσκολεύτηκα, για να μπορέσω να έχω αντοχή, επέμενε όμως ο Στέφανος Κορκολής ότι θα βγει και να μην ανησυχώ!» Πάντα επιζητώ ρόλο με τραγούδι, μας είπε ο Γιώργος Γάλλος.
Η ευθύνη και οι αγωνίες του ως πατέρας
«Προσπαθώ να μην κάνω λάθος. Όλα τα παιδιά λένε: σκέφτομαι να κάνω αυτό, εκείνο, όταν πήγαινα να πω κάτι, σταματούσα. Σαφέστατα έχω μια αγωνία όταν η κόρη μου είπε ότι θέλει να γίνει ηθοποιός. Δεν θα επέμβω, εφόσον δεν είναι κάτι παράνομο». Και συμπλήρωσε: Η αγωνία των γονιών δεν τελειώνει ποτέ. Οσο μεγαλώνουν τα παιδιά τα προβλήματα γίνονται πιο σοβαρά, η αποκατάσταση τους, τι θα κάνουν στη ζωή τους, το σημαντικότερο είναι να βρεθούν με καλούς ανθρώπους στη ζωή τους, τόνισε.
Οι παγίδες της τηλεόρασης
«Είμαι ιδιαίτερα προσεκτικός για το που θα μιλήσω, που θα βάλω τις «καρδούλες», επιδιώκω να ακουστεί αυτό που θέλω να ακουστεί, γιατί παίζονται και πολλά πολιτικά παιχνίδια, και παιχνίδια συμφερόντων». Είναι πάρα πολύ εύκολο να μπεις σε μια κατάσταση που να σε εκμεταλλευτούν, μας είπε ο Γιώργος Γάλλος, να απομονώσουν κάτι που είπες και να σε βγάλουν στα πρωινάδικα, να σε κακολογούν σε κάποια εκπομπή, να σε ειρωνεύονται. «Δεν δίνω τίποτα, δεν μιλάω. Φυσικά παίρνω πάντα θέση».
Γιατί είναι περισσότεροι οι δραματικοί ρόλοι
Είναι τρομερά δύσκολο είδος οι κωμωδίες και οι μαύρες κωμωδίες, και ως γραφή και ως υποκριτική. Το δράμα είναι πιο εύκολο, θα κλάψουμε, θα βάλουμε και το κολλύριο μας, μας είπε χαρακτηριστικά.
Πώς αντιμετωπίζει τις συνεντεύξεις
Θα ψάξω τον δημοσιογράφο, θα δω παλαιότερες συνεντεύξεις του. Δεν με ενδιαφέρει αν είναι διάσημος, πόσο χρονών είναι, πόση εμπειρία έχει .Το μέσο έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία για μένα, τόνισε, και ο τρόπος προσέγγισης είναι επίσης ένα κριτήριο. Δεν μπορώ καθόλου να λειτουργήσω κάτω από πίεση, αν μου λέει ο δημοσιογράφος ότι πρέπει να μιλήσουμε τώρα για να προλάβουμε.
«Επειδή δεν δίνω πολλές συνεντεύξεις, αν πω σε κάποιον ότι θα μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή, μετά επικοινωνώ ακόμα κι εγώ. Κρατάω μια προτεραιότητα. Κινούμαι με βάση το ένστικτο. Δεν αποφασίζω αν θα μιλήσω μέσω αλληλογραφίας, προτιμώ την προσωπική επικοινωνία, στέλνω κατευθείαν το κινητό μου τηλέφωνο, να πω θέλω ή δεν θέλω». Και συμπλήρωσε: «Είμαι χαλαρός στα προγράμματα, θέλω τον χρόνο μου, δεν έχω ρίξει ποτέ κανέναν. Προτιμώ έναν μήνα πριν να μελετήσω τις ερωτήσεις, μετά να βρεθούμε και να συμπληρώσουμε ότι χρειάζεται για να ζωντανέψουμε τη συνέντευξη».
«Θα ζητήσω να γίνουν κι άλλες ερωτήσεις, όταν βλέπω ότι μπατάρει μονομερώς μια συνέντευξη, πχ μόνο στα τηλεοπτικά, ή καμία αναφορά σε αυτά που συμβαίνουν σήμερα, έχει συμβεί πολλές φορές». Δεν παρατάω ποτέ τη συνέντευξη, θα την παλέψω, μας είπε.
«Κρατήστε ανοιχτές τις κεραίες σας για το τι συμβαίνει γύρω»
Στη συνέχεια ο Γιώργος Γάλλος μας μίλησε για τη σημασία που δίνει στη νέα γενιά.
«Κρατήστε ανοιχτές τις κεραίες σας για το τι συμβαίνει γύρω. Τα βλέπω μαύρα τα πράγματα, δεν πηγαίνουν καλά τα πράγματα στον πλανήτη μας. Αν υπάρχει ελπίδα να σωθεί ο πλανήτης, είναι μόνο από τους νέους».
Για το επάγγελμα της δημοσιογραφίας μας είπε: «Χαίρομαι που είστε σε αυτό τον χώρο, γιατί θα έχετε κάποια δύναμη να επηρεάσετε».
«Όλα είναι αλληλένδετα. Η παλιά γενιά όλο λέει κοίτα τον εαυτό σου, την οικογένειά σου, μην ασχολείσαι, άσε τι κάνουν οι άλλοι γύρω σου. Προσπαθώ να πείσω τα παιδιά μου σε αυτά να τρέχουν πρώτα».
Κλείνοντας τη συνέντευξη, μας άφησε το πιο ελπιδοφόρο και αισιόδοξο μήνυμα, συνάμα όμως και μια μεγάλη ευθύνη: «Αν είναι να αλλάξει κάτι, μόνο εσείς οι νέοι μπορείτε να το κάνετε αυτό».
