Ντορέτα Παπαδημητριου: Είμαι σε μια φάση που θέλω να πάω προς πιο δραματικούς ρόλους.
Η Ντορέττα Παπαδημητρίου παραμένει μια καλλιτέχνιδα που αναζητά συνεχώς ρόλους και ιστορίες με ουσία, είτε στη σκηνή, είτε μπροστά από την κάμερα. Με αφορμή τη θεατρική παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί «Άνθρωπος χωρίς όνομα» και τη συμμετοχή της στη νέα ταινία «Φίλοι για Πάντα», μας μιλά για τη δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων, για τα συναισθήματα που καθορίζουν τις επιλογές μας και για την ανάγκη η τέχνη να αγγίζει αληθινά το κοινό.
Ανήκει στους καλλιτέχνες που δεν φοβήθηκαν ποτέ να αλλάξουν διαδρομή και να δοκιμαστούν σε διαφορετικά πεδία. Ξεκινώντας από τον χώρο του πρωταθλητισμού, όπου για χρόνια υπήρξε μέλος της Εθνικής Ομάδας στίβου, έκανε στη συνέχεια το μεγάλο βήμα προς την υποκριτική, ακολουθώντας τη δική της καλλιτεχνική διαδρομή.
Με τα χρόνια δοκιμάστηκε σε τηλεοπτικές σειρές, κινηματογραφικές παραγωγές, θεατρικές σκηνές αλλά και στην παρουσίαση ψυχαγωγικών εκπομπών, χτίζοντας μια πορεία γεμάτη διαφορετικές εμπειρίες και δημιουργικές προκλήσεις. Με συνέπεια, εργατικότητα και διάθεση να εξελίσσεται συνεχώς, κατάφερε να διαμορφώσει μια πολυδιάστατη παρουσία στον χώρο της ψυχαγωγίας και ερχόμαστε στο σήμερα που πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Άνθρωπος χωρίς όνομα».
Άνθρωπος χωρίς όνομα: Ρόουζ και Σαμπέρ
– Στην παράσταση υποδύεστε τη σύζυγο του Σαμπέρ, μια γυναίκα που έχει προχωρήσει τη ζωή της θεωρώντας τον νεκρό. Τι θεωρείτε ότι κάνει αυτή την ιστορία να παραμένει επίκαιρη και να αγγίζει το σημερινό κοινό;
Η παράσταση έχει να κάνει με την αγάπη, την προδοσία, τον φόβο και το μέχρι που μπορεί να φτάσει κάποιος για όλα αυτά τα δυνατά συναισθήματα. Γι’ αυτό και ο κόσμος που έρχεται παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την εξέλιξη της ιστορίας. Οι σχέσεις των ανθρώπων πάντα είναι επίκαιρες.
-Αν και η Ρόουζ είναι μια δυναμική και ανεξάρτητη γυναίκα, αν είχατε τη δυνατότητα να διαμορφώσετε εσείς τον ρόλο σας στην παράσταση, τι θα αλλάζατε; Θα αφήνατε έτσι το τέλος;
Δεν θα άλλαζα τίποτα, γιατί είναι ένα σπουδαίο έργο, του οποίου τη διασκευή έχει κάνει η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη πολύ εύστοχα, με σκοπό να αναδείξει την ουσία του έργου του Μπαλζάκ και να εστιάσει στα κακώς κείμενα της κοινωνίας.
– Η ταινία «Φίλοι για Πάντα» έκανε πρεμιέρα την προηγούμενη εβδομάδα. Πείτε μας λίγα λόγια για τον ρόλο σας εκεί.
Κρατάω τον ρόλο της κουμπάρας του ζευγαριού, στον γάμο που είναι και η κεντρική ιστορία της ταινίας μας, της Νάντιας. Είναι κολλητή της νύφης και του γαμπρού, φίλοι από παιδιά, όπως και όλη η παρέα, και προσπαθεί να βρει λύση σε διάφορα μπερδέματα που γίνονται την ημέρα του γάμου. Ταυτόχρονα, τραβολογάει και την άλλη κολλητή της, την Ιωάννα, στα γυμναστήρια για να βρει τον έρωτα.
– Εκτός από τον δικό σας, ποιος είναι ο αγαπημένος σας ρόλος στην ταινία;
Είναι τόσο καλογραμμένο το σενάριο του Κωνσταντίνου Μουσούλη, που είναι και ο σκηνοθέτης μας, που όλοι οι ρόλοι είναι ένας κι ένας. Μου αρέσει πολύ ο ρόλος του Θανάση Αλευρά, τον οποίο έχει απογειώσει και ο ίδιος με μια υπέροχη ερμηνεία.
Η φιλία άλλωστε βρίσκεται στον πυρήνα της ιστορίας της ταινίας, ένα στοιχείο που, όπως μας λέει, έχει ιδιαίτερη σημασία και στη δική της ζωή.
– Έχετε σταθερές και μακροχρόνιες φιλίες στη ζωή σας. Είναι πιο εύκολο να αναπτυχθεί μια φιλία με ανθρώπους του χώρου;
Οι ανθρώπινες σχέσεις και ειδικά στις μέρες μας δεν είναι απλή υπόθεση, σε όποιο χώρο κι αν εργάζεσαι. Περνώντας τα χρόνια μένουν λίγοι και καλοί. Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με τη δουλειά μας. Είναι γενικό το φαινόμενο.
Κι όμως, παρά τις δυσκολίες που συχνά χαρακτηρίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις, η εμπειρία των γυρισμάτων φαίνεται πως ήταν γεμάτη συνεργασία, θετική ενέργεια και μια ομάδα που λειτούργησε σχεδόν σαν παρέα.
– Υπήρξε κάποιος συνάδελφος με τον οποίο ήρθατε πιο κοντά στα γυρίσματα και δεν το περιμένατε;
Τα γυρίσματα αυτής της ταινίας ήταν από τις πιο όμορφες εμπειρίες δουλειάς που έχω ζήσει μέχρι σήμερα, γιατί δεθήκαμε πολύ όλοι μεταξύ μας, μπροστά αλλά και πίσω από τις κάμερες. Υπήρχε πολλή χαρά από όλους για αυτό που δημιουργούσαμε μαζί. Δεν περίμενα να υπάρχει τόσο καλή χημεία ανάμεσα σε όλους τους ηθοποιούς. Ήταν σαν να είμαστε φίλοι εδώ και χρόνια, παρόλο που με κάποιους δεν είχαμε ξαναδουλέψει ποτέ μαζί. Όταν συμβαίνει αυτό σε μια δουλειά, είναι πραγματικά μαγικό.
Υποκριτική: τηλεόραση, θέατρο, κινηματογράφος.
– Έχετε εργαστεί στην τηλεόραση, στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Ποιο από τα τρία προτιμάτε και γιατί;
Δεν θα μπορούσα να διαλέξω, γιατί είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους και το καθένα έχει τη δική του μαγεία και γοητεία. Αγαπώ και τα τρία αυτά είδη, αλλά αν έπρεπε οπωσδήποτε να βάλω ένα πρώτο, μάλλον θα έβαζα το θέατρο. Εκεί είναι η βάση της δουλειάς μας.
– Το να παίζεις έναν δραματικό ρόλο στην τηλεόραση και στο θέατρο έχει διαφορά στον τρόπο που θα τον προσεγγίσει ένας ηθοποιός;
Στο πώς θα προσεγγίσεις τον ρόλο όχι. Στα εργαλεία που θα χρειαστείς για να του δώσεις ζωή, ίσως ναι – στην τεχνική, αν θέλετε. Στην τηλεόραση όλα είναι πιο άμεσα, πιο κοντά. Στο θέατρο πρέπει να μπορέσει να νιώσει την ιστορία και ο τελευταίος θεατής που μπορεί να κάθεται ψηλά στον εξώστη.
– Έχει τύχει ποτέ να ξεχάσετε τα λόγια σας πάνω στη σκηνή; Και αν ναι, πώς το αντιμετωπισατε;
Ευτυχώς δεν μου έχει συμβεί. Αλλά ακόμα κι αν συμβεί κάτι τέτοιο, με λίγη βοήθεια από τους συναδέλφους πάνω στη σκηνή ξεπερνιέται χωρίς να καταλάβει τίποτα ο κόσμος. Τώρα, αν είσαι σε μονόλογο… με λίγη ψυχραιμία το μυαλό μπαίνει πάλι σε σειρά.
– Αν μπορούσατε να διαλέξετε εσείς τον επόμενο ρόλο σας, ποιος θα ήταν και σε ποιο μέσο; Θέατρο ή τηλεόραση;
Είμαι σε μια φάση που θέλω να πάω προς πιο δραματικούς ρόλους. Θεατρικά τα τελευταία δύο χρόνια μου έχει δοθεί η ευκαιρία να δοκιμάζομαι σε τέτοιους ρόλους και θα ήθελα να συμβεί και τηλεοπτικά.
– Θα σας βλέπαμε ξανά σε πρωινή εκπομπή; Και αν σας δινόταν η ευκαιρία να δημιουργήσετε μια δική σας εκπομπή από το μηδέν, τι θα θέλατε να παρουσιάσετε;
Με μια θεματολογία καθαρά ψυχαγωγική ίσως ναι. Αν είχα ένα λευκό χαρτί, θα δημιουργούσα κάτι που να δίνει χαρά, να έχει χιούμορ, αυθορμητισμό και επαφή με τον κόσμο. Θα μπορούσε να είναι ένα παιχνίδι, μια εκπομπή με ζωντανή αλληλεπίδραση ή κάτι που να φέρνει τον θεατή κοντά σε όμορφες ιστορίες και στιγμές.
– Έχει αλλάξει ο χώρος της τηλεόρασης από τότε που κάνατε τη δική σας εκπομπή;
Έχουν αλλάξει αρκετά τα πράγματα, κυρίως στο κομμάτι της θεματολογίας. Οι εκπομπές πλέον δεν είναι καθαρά ψυχαγωγικές και πολύ συχνά ασχολούνται η μία με την άλλη, κάτι που παλιότερα δεν συνέβαινε. Δεν ξέρω αν υπάρχει πια η ίδια χαρά που υπήρχε τότε.
Παρόλα αυτά, η Ντορέττα συνεχίζει να βρίσκεται ενεργά σε πολλούς χώρους ταυτόχρονα – τηλεόραση, θέατρο, κινηματογράφο, αλλά και νέα πρότζεκτ – κρατώντας παράλληλα και τον ρόλο της μητέρας. Αυτό φυσικά φέρνει την ερώτηση που όλοι αναρωτιούνται:
πώς καταφέρνετε να ισορροπήσετε όλα αυτά με τον ρόλο της μητέρας; Ερχονται τα παιδια στο θέατρο;
Τα παιδιά μου είναι πλέον ενήλικα και έχουν δικό τους πρόγραμμα, αλλά παρόλα αυτά μας αρέσει να περνάμε χρόνο μαζί. Προσωπικά απολαμβάνω ακόμα να τα φροντίζω και να συμμετέχω στη ζωή τους. Είμαι άνθρωπος που όλη μου τη ζωή ασχολούμαι με πολλά και πάντα είμαι σε εγρήγορση. Με ένα σωστό πρόγραμμα, όλα γίνονται. Όσο για τις παραστάσεις, έρχονται πάντα είτε στο θέατρο είτε στο σινεμά και με τον τρόπο τους με στηρίζουν, κάνοντας συχνά παρατηρήσεις πολύ εύστοχες, τις οποίες ακούω με μεγάλη προσοχή.
– Ποια θα ήταν η συμβουλή σας για τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με την υποκριτική;
Η υποκριτική δεν είναι εύκολος χώρος. Απαιτεί υπομονή, επιμονή και πειθαρχία για να μπορέσει κανείς να εξελιχθεί και να έχει διάρκεια. Τα νέα παιδιά πρέπει να δουλεύουν συνεχώς την τέχνη τους, να μαθαίνουν από τους πιο έμπειρους και τους μεγαλύτερους και, πάνω από όλα, να δίνουν αγάπη σε ό,τι κάνουν.
Παράλληλα με τη θεατρική και τηλεοπτική της πορεία, η Ντορέττα στρέφεται πλέον και σε νέα δημιουργικά μονοπάτια, φέρνοντας στην οθόνη μια διαφορετική πλευρά του ενδιαφέροντός της. Η αγάπη της για τον αθλητισμό και η εμπειρία της ως πρωταθλήτρια οδήγησαν στη δημιουργία ενός vidcast αφιερωμένου στους αθλητές.
Θαυμάζω πολύ τους αθλητές και έχω υπάρξει και η ίδια στον πρωταθλητισμό, οπότε ξέρω τι σημαίνει να ασχολείσαι σε τόσο υψηλό επίπεδο με ένα άθλημα. Ήθελα να κάνω κουβέντες με ανθρώπους που θαυμάζω και που με τον τρόπο ζωής και σκέψης τους μπορούν να εμπνεύσουν και να δώσουν δύναμη σε όποιον παρακολουθεί το vidcast – να κυνηγήσει τους δικούς του στόχους, να μην τα παρατάει και να σηκώνεται κάθε φορά που πέφτει.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
- Σε γενικές γραμμές, οι ερωτήσεις είναι πολύ εύστοχες. Χρειάζεται όμως μεγαλύτερη προσοχή στη διατύπωση ορισμένων από αυτές. Για παράδειγμα, η ερώτηση «Το να παίζεις έναν δραματικό ρόλο στην τηλεόραση και στο θέατρο έχει διαφορά στον τρόπο που θα τον προσεγγίσει ένας ηθοποιός;» θα μπορούσε να διατυπωθεί πιο σωστά και φυσικά ως εξής: «Υπάρχει διαφορά στον τρόπο με τον οποίο ένας ηθοποιός προσεγγίζει έναν δραματικό ρόλο στο θέατρο και στην τηλεόραση;»
- Επίσης, οι παράγραφοι που παρεμβάλλεις ανάμεσα στις ερωτήσεις και τις απαντήσεις δεν ταιριάζουν σε αυτό το φορμάτ συνέντευξης. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται συνήθως όταν η συνέντευξη αποδίδεται ως κείμενο συνεχούς ροής, μέσα στο οποίο ενσωματώνονται επιλεγμένες απαντήσεις σε εισαγωγικά. Στην προκειμένη περίπτωση, διακόπτεται η φυσική ροή της συνέντευξης και αποδυναμώνεται η συνοχή της.
- Την τελευταία παράγραφο θα πρεπει να την ξαναφτιάξεις γιατι δεν έχει ερώτηση
- Ο τιτλος σου θα πρέπει να έχει κάτι από μια δηλωσή της πχ: Ντορέτα Παπαδημητριου: Είμαι σε μια φάση που θέλω να πάω προς πιο δραματικούς ρόλους.
