Ο Αδριάντας του Κολοκοτρώνη: Ένα άγαλμα, πολλές ερμηνείες
Ένα άγλαμα με μεγάλη Ιστορία στέκεται στη καρδιά της πρωτεύουσας από τις αρχές του 1900
Η Αθήνα δεν είναι απλώς η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Είναι μία πόλη που εκπέμπει ιστορία και πολιτισμό. Ακόμη και όταν απομακρύνεσαι από τον ιστορικό βράχο της Ακρόπολης και χάνεσαι στις πλατείες και τα σοκάκια της πόλης, νιώθεις ότι η Αθήνα έχει να σου προσφέρει νέες εικόνες μέσα από τα κτίρια, τα μνημεία, τα γλυπτά και τα αγάλματα.
Ένα από αυτά είναι και ο ανδριάντας του Κολοκοτρώνη του Λάζαρου Σώχου στο κέντρο της Αθήνας στη Λεωφόρο Σταδίου έξω από τη παλιά Βουλή, η οποία είναι και η τρίτη τοποθεσία που έχει βρεθεί μετά το κτήριο της Ελληνικής Στρατιωτικής Ένωσης 1909 και το Ξενοδοχείο Ίλιον Παλάς.
Τοποθετημένο έξω από το ιστορικό μνημείο της Βουλής, ο Κολοκοτρώνης συμβολίζει την επανάσταση όχι μόνο της ανεξαρτησίας αλλά κάθε μίας που άλλαξε την ιστορία της χώρας. Το ενδιαφέρον φυσικά όμως, εκτός από την ίδια την προσωπικότητα και όλα όσα πρεσβεύει, είναι η στάση του. Το πρώτο έφιππο άγαλμα της Ελλάδας σηκώνει το δεξί του χέρι ζητώντας να το ακολουθήσουμε, δημιουργώντας το ερώτημα προς τα πού.
Θέλοντας λοιπόν να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα, πήγα ο ίδιος στο μνημείο και αφού συνομίλησα με τον κόσμο και παρατήρησα το άγαλμα, έβγαλα τα δικά μου συμπεράσματα.
Ο Αδριάντας του Κολοκοτρώνη στη δέυτερη τοποθεσία του
Οι διαφορετικές ερμηνίες του αγάλματος
Ένα ερώτημα στο οποίο ο καθένας δίνει και τη δική του απάντηση. Ο κ. Αντώνης, συνταξιούχος, μαζί με τους φίλους του πιστεύουν ότι δείχνει τη Πόλη, ως μήνυμα ότι κάποια μέρα θα την πάρουμε πίσω. Αντίθετα ο κ. Δημήτρης μας είπε ότι αυτό που λέει και στα δύο του παιδιά είναι ότι δείχνει στη κατεύθυνση της νέας Βουλής, ως ένδειξη από τη παλιά εποχή στη καινούργια.
Η αλήθεια όμως δεν είναι γνωστή ούτε στους ειδικούς, λόγω της μετακίνησής του από την αρχική του θέση, αλλά πιστεύεται ότι δείχνει τη νίκη ως γενική ιδέα. Γνωρίζουμε όμως τον συμβολικό χαρακτήρα αυτής της κίνησης, ο οποίος φέρνει στο μυαλό του καθενός εκείνο που ο ίδιος θέλει να ακολουθήσει.
Ο ανδριάντας του Κολοκοτρώνη δεν είναι απλός ένα ακόμη άγαλμα. Είναι ένα στολίδι της Αθήνας όπως το χαρακτήρισαν πολλοί και ένας φάρος μνήμης της ιστορίας και των αγώνων όπως χαρακτήρισαν κάποιοι άλλοι. Είναι αυτό που βλέπεις και νιώθεις περήφανος για το τότε και ντροπιασμένος για το σήμερα. Τουλάχιστον έτσι απάντησαν πολλοί νέοι, οι οποίοι συνέχισαν λέγοντας ότι η πόλη τους χρειάζεται περισσότερη τέχνη και πράσινο και λιγότερο τσιμέντο και καυσαέριο.
Ο Κολοκοτρώνης δείχνει προς τη νίκη
Η επιρροή του στο σήμερα
Φυσικά δεν έλειψαν και εκείνοι, οι οποίοι δεν γνώριζαν, ούτε θέλανε να μάθουν περισσότερα. Για εκείνους ήταν απλός ένα άγαλμα, έξω από ένα παλιό κτήριο. Κάτι απλό για να βλέπουν όταν περνάνε. Ακόμη όμως και για αυτούς είναι ένα σημείο προσοχής. Γιατί ακόμη και χωρίς να σε ενδιαφέρει, ένα έργο τέχνης καταφέρνει να σε κάνει να το παρατηρήσεις και να το σκεφτείς, θετικά ή αρνητικά, ακόμη και αν δεν μπορείς ή δεν θες να το καταλάβεις.
Έτσι και αυτό το έργο, βρίσκεται εκεί και στολίζει το κέντρο της πόλης, μεταδίδοντας εικόνες και μνήμες, αλλά και εκπέμποντας στους πολίτες τα συναισθήματα που οι ίδιοι θέλουν να τους μεταφέρει.
