Ψυχικό: Μια βόλτα αρκεί για να σε πείσει

Το Ψυχικό δεν είναι απλώς μια ήσυχη αθηναϊκή γειτονιά. Είναι ένας μικρός κόσμος από πλατείες, καφέ, ανθρώπους και μνήμες, που αποκαλύπτει τον χαρακτήρα του σε όποιον το περπατήσει.

Ψυχικό: Μια βόλτα αρκεί για να σε πείσει

«Κηπούπολη»

Το Ψυχικό είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά προάστια της Αθήνας. Γνωστό για το πράσινο, την ήρεμη ατμόσφαιρα και την αρχιτεκτονική των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, το Ψυχικό συγκροτήθηκε ως πρότυπη «κηπούπολη», μια ιδέα αστικού σχεδιασμού που στόχευε σε μια ισορροπία ανάμεσα στο φυσικό τοπίο και τη σύγχρονη κατοικία, από τον αρχιτέκτονα Αλέξανδρο Νικολούδη στις αρχές του 1900. Η περιοχή αναπτύχθηκε σταδιακά στην ιδιοκτησία της εταιρίας «Α.Ε. Κέκροψ», με στόχο να δημιουργηθεί μια υψηλής ποιότητας κατοικία μέσα στο πράσινο, κοντά στην Αθήνα.

Εικόνα από σπίτι στο ψυχικό.


Σήμερα το Ψυχικό θεωρείται μια από τις πιο ήσυχες, ασφαλείς και πράσινες συνοικίες της πρωτεύουσας, με έντονη κοινωνική και πολιτιστική ζωή για τους κατοίκους του.

Ιστορικά «αποτυπώματα»

Μια στάση στην Ιστορία του Ψυχικού δείχνει ότι η περιοχή που κάποτε ήταν βοσκότοποι και τόπος άσκησης αξιωματικών, πλέον έχει μετατραπεί σε προάστιο με έντονη κοινωνική ζωή και υψηλή ποιότητα κατοικίας. Η ιδέα της κηπούπολης που το χαρακτήρισε στις αρχές του 20ού αιώνα παραμένει ακόμη εμφανής στους διάπλατους δρόμους με τα δέντρα και τα μεγάλα οικόπεδα.

Εικόνα από κεντρικό δρόμο στο ψυχικό

Ένα κεντρικό εκπαιδευτικό σημείο της ιστορίας της περιοχής είναι το Varvakeio Πρότυπο Λύκειο, ένα από τα πιο ιστορικά δημόσια σχολεία της Ελλάδας που λειτουργεί σήμερα στο Ψυχικό, με ρίζες που ξεκινούν από το 1860.

Βαρβάκειο λύκειο ψυχικού

Στέκια, πολιτισμός και καθημερινότητα

Το Ψυχικό δεν είναι μια γειτονιά που φωνάζει τον πολιτισμό της. Τον ψιθυρίζει μέσα από τις λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής. Στην πλατεία Ζογγολόπουλου, τα μεγάλης κλίμακας γλυπτά του Γιώργου Ζογγολόπουλου στέκουν ανάμεσα σε δέντρα, πεζούς και σκυλιά που βγαίνουν βόλτα, μετατρέποντας έναν απλό δημόσιο χώρο σε μια υπαίθρια γκαλερί που ανήκει σε όλους. Η τέχνη εδώ δεν βρίσκεται κάτω από στέγες μουσείων, αλλά μέσα στην κίνηση της γειτονιάς, στη ματιά του περαστικού και στο παιχνίδι των παιδιών στην πλατεία.

Γλυπτό της υπαίθριας γλυπτοθήκης

 

Γλυπτό της υπαίθριας γλυπτοθήκης

 

Γλυπτό της υπαίθριας γλυπτοθήκης

Λίγα τετράγωνα πιο πέρα, βρίσκεται η παλιά Αγορά του Ψυχικού, ένα ιστορικό κτίριο της δεκαετίας του 1920, σχεδιασμένο από τον Σωτήρη Μαγιάση, που προοριζόταν για αγορά τροφίμων και προϊόντων καθημερινότητας. Σήμερα αποτελεί ένα μυστικό που περιμένει να αναδειχθεί ξανά. Μας θυμίζει μια εποχή όπου η περιοχή οργανωνόταν γύρω από τις ανάγκες της κοινότητας. Αν και τώρα  δεν έχει τον ρόλο που είχε κάποτε, παρ’ όλα αυτά παραμένει ένα κτίριο-σύμβολο που κουβαλά μνήμη και προσδίδει ιστορικό βάθος στη γειτονιά.

Παλαιά αγορά ψυχικού

Γειτονιά και καθημερινή ζωή

Μια «πεζοπορία» στην καρδιά του Ψυχικού περνά μέσα από δρόμους με καφέ και μικρά μαγαζιά, όπου η ζωή κυλά ήρεμα αλλά με έντονη τοπική ταυτότητα.

Η καθημερινότητα του Ψυχικού, αποτυπώνεται περισσότερο στα καφέ και στα μικρά στέκια του. Το Cārpo είναι ένα από αυτά και λειτουργεί σαν άτυπο σημείο συνάντησης, όπου κάτοικοι όλων των ηλικιών σταματούν για έναν καφέ, μια κουβέντα ή μια μικρή παύση μέσα στη μέρα, είτε στο διάλειμμα της δουλειάς. Το Natives στο Νέο Ψυχικό φέρνει έναν πιο σύγχρονο, νεανικό ρυθμό στη γειτονιά, ενώ το Papillon Bistrot δίνει έναν πιο κοσμοπολίτικο τόνο, ειδικά τις βραδινές ώρες.

Cārpo, ψυχικό

 

Natives, Νέο ψυχικό

 

Papillon Bistrot, Νέο ψυχικό

Lifestyle

Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στα πολυτελή σπίτια του Ψυχικού, που εδώ και δεκαετίες αποτελούν σύμβολο κύρους, ιδιωτικότητας και υψηλής αισθητικής, φιλοξενώντας πίσω από τις επιβλητικές τους πύλες γνωστές προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής, των media και των τεχνών. Οι δεντροφυτεμένοι δρόμοι, οι μεγάλες επαύλεις και η αίσθηση διακριτικής πολυτέλειας δημιουργούν ένα περιβάλλον που συνδυάζει την αθηναϊκή ιστορία με τον σύγχρονο τρόπο ζωής των διάσημων και ευκατάστατων κατοίκων του, κάνοντας το Ψυχικό έναν από τους πιο εμβληματικούς και περιζήτητους τόπους κατοικίας της πόλης, σύμβολο της πολυτέλειας και του lifestyle. Εδώ να σημειωθεί ότι η περιοχή χωρίζεται σε παλαιό και νέο ψυχικό. Το κομμάτι του παλαιού αποτελεί  σημείο αναφοράς για την αρχιτεκτονική του, όπως προαναφέρθηκε, ενώ το Νέο ψυχικό αν και δεν διαφέρει πολύ, είναι όμως πιο απλό από οπτική δομής.

Μονοκατοικία στο παλαιό Ψυχικό

 

Μονοκατοικία στο παλαιό ψυχικό

Εμβληματικά σημεία και χαρακτηριστικά της ταυτότητας

Πέρα από τα πάρκα και τα καφέ, το Ψυχικό ξεχωρίζει για τους πράσινους δρόμους και τις εντυπωσιακές κατοικίες που διατηρούν τον χαρακτήρα «κήπου» παρά τον αστικό «φαινότυπο». Για την ιστορική σύνδεση με σχολεία και κοινωνικά ιδρύματα που ενισχύουν τον πνευματικό χαρακτήρα της περιοχής.  Τέλος για την  ενσωμάτωση έργων τέχνης στον δημόσιο χώρο, όπως στη Γλυπτοθήκη Ζογγολόπουλου, που προσθέτουν πολιτιστικό βάθος στη γειτονιά.

Το Ψυχικό αποκαλύπτει τον πραγματικό του χαρακτήρα: μια γειτονιά ήρεμη αλλά ζωντανή, όπου η κουλτούρα, η κοινωνική ζωή και η απλή ανθρώπινη επαφή συνυπάρχουν χωρίς επιτήδευση. Εδώ, ο πολιτισμός δεν είναι γεγονός, αλλά τρόπος ζωής.

Το Ψυχικό δεν είναι απλώς μια ήσυχη αθηναϊκή γειτονιά. Είναι ένας μικρός κόσμος από πλατείες, καφέ, ανθρώπους και μνήμες, που αποκαλύπτει τον χαρακτήρα του σε όποιον το περπατήσει.