Κωνσταντίνος Αργυρός: Ό,τι κάνω το κάνω με αγάπη
Ο δημοφιλής καλλιτέχνης Κωνσταντίνος Αργυρός μίλησε για τη μουσική του πορεία, τις συνεργασίες που θα ήθελε να πραγματοποιήσει, την επαφή του με το κοινό στα μεγάλα live και τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην οικογένειά του και στις αξίες που τον καθορίζουν τόσο στη ζωή όσο και στη δουλειά του.
Ο Κωνσταντίνος Αργυρός, μια από τις πιο σταθερές και αναγνωρίσιμες παρουσίες της ελληνικής μουσικής σκηνής, συνεχίζει να χαράζει τη δική του πορεία με συνέπεια, επιτυχίες και έντονη παρουσία στα μεγαλύτερα live. Με μια καριέρα που εξελίσσεται διαρκώς και ένα κοινό που τον στηρίζει σε κάθε του βήμα, παραμένει ένας καλλιτέχνης που συνδυάζει τη σύγχρονη μουσική ταυτότητα με το συναίσθημα.
Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε, μιλά για τις εμπειρίες του πάνω στη σκηνή, τις συνεργασίες που ονειρεύεται, αλλά και τη σημασία που δίνει στην οικογένεια και στις αξίες του. Παράλληλα, μοιράζεται στιγμές από τη διαδρομή του και τον τρόπο που ισορροπεί ανάμεσα στη δημόσια ζωή και την προσωπική του καθημερινότητα, παραμένοντας πιστός σε αυτό που τον εκφράζει: τη μουσική.
Μια πορεία γεμάτη επιτυχίες στη σύγχρονη μουσική σκηνή
Έχεις ξεχωρίσει κάποιο τραγούδι σου για κάποιο λόγο;
Ένα τραγούδι που έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μένα είναι το πρώτο μου, το «Μάλλον κάτι ξέρω», γιατί ήταν και το πρώτο που άκουσα να παίζει στα ραδιόφωνα. Θυμάμαι ότι είχα πάθει πραγματικά πλάκα όταν άκουσα για πρώτη φορά τον εαυτό μου στο ραδιόφωνο.
Μόλις είχα τελειώσει από ένα νυχτερινό μαγαζί, ήταν περίπου εφτά το πρωί, ήμουν μόνος στο αμάξι. Σταμάτησα σε μια γωνία, άναψα ένα τσιγάρο και απλά το απόλαυσα. Εκείνη ήταν η στιγμή που είπα μέσα μου: «τώρα αρχίζω και κάνω πράγματα».
Ήταν αυτή μια στιγμή σταθμός στην καριέρα σου; Ξεχωρίζεις σαν σημαντική στιγμή στην πορεία σου μέχρι τώρα;
Ναι, σίγουρα ήταν ένας πολύ σημαντικός σταθμός, γιατί ήταν ουσιαστικά το ξεκίνημά μου. Ως upcoming καλλιτέχνης, ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησα ότι από εκεί που ήμασταν φοιτητές και το κάναμε πιο χαλαρά, πλέον αρχίζω να ακούγομαι στο ραδιόφωνο και να γίνεται κάτι πιο σοβαρό.
Πόσο χρονών ήσουν τότε;
Ήμουν 23, το 2010.
Υπάρχει κάτι που θα άλλαζες αν ξεκινούσες τώρα;
Όχι. Τίποτα απολύτως.
Για όλα όσα έχω κάνει είμαι πάρα πολύ περήφανος — και για τα καλά και για τα δύσκολα. Και οι ατυχίες και οι όμορφες στιγμές είναι μέσα στο πρόγραμμα. Πιστεύω ότι αξίζει να κάνεις και πράγματα που ίσως θεωρείς λάθος, γιατί μέσα από αυτά καταλαβαίνεις τι είναι το σωστό.
Γενικά πιστεύω πως ο άνθρωπος πρέπει να δοκιμάζει πράγματα και να ασχολείται με αυτό που πραγματικά αγαπά. Όταν κάποιος κάνει το χόμπι ή το πάθος του επάγγελμα, είναι πιο πιθανό να πετύχει, γιατί δεν το νιώθει σαν κούραση αλλά σαν δημιουργία. Και όταν μπεις σε αυτή τη διαδρομή, πιστεύω ότι είσαι και πιο ευτυχισμένος γενικά στη ζωή σου.
Το λέω αυτό γιατί πολλοί άνθρωποι μου λένε «δεν ξέρω τι θέλω να κάνω». Η απάντησή μου είναι: δοκίμασε μέχρι να βρεις τι σου αρέσει. Ακόμα κι αν κάτι δεν σου αρέσει τελικά, αυτό από μόνο του είναι επιτυχία, γιατί τότε ξέρεις ότι αυτό δεν είναι για σένα.
Live εμπειρία και καλλιτεχνικές συνεργασίες
Υπάρχει κάποια συνεργασία που θα ήθελες πολύ να κάνεις;
Η αλήθεια είναι ότι εγώ έχω μάθει να συνεργάζομαι από… την κοιλιά της μαμάς μου, καθώς είμαστε τρίδυμα. Οπότε ναι, υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες με τους οποίους θα ήθελα να κάνω συνεργασίες, τόσο δισκογραφικά όσο και επί σκηνής.
Γενικά αγαπώ πολλές φωνές, αλλά ένας από τους ανθρώπους που έχω μελετήσει, έχω επηρεαστεί από αυτόν και θεωρώ ότι έχει τεράστια αξία στην ελληνική δισκογραφία, είναι ο Γιάννης Πάριος. Θα ήθελα πάρα πολύ κάποια στιγμή να κάνουμε κάτι μαζί. Και επειδή έχουμε και μια εξαιρετική σχέση, θα ήθελα πολύ αυτή να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο και, αν το φέρουν οι καταστάσεις και ο Θεός, να καταφέρουμε να το κάνουμε και επί σκηνής.
Πώς βιώνεις την επαφή σου με το κοινό στα μεγάλα live;
Είναι πολύ διαφορετικός ο τρόπος που προσεγγίζεις μια μεγάλη συναυλία σε σχέση με μια μικρότερη, αλλά παρ’ όλα αυτά υπάρχει πάντα ένας κοινός παρανομαστής. Κάποιες φορές δημιουργείται μια κοινή “συχνότητα” ανάμεσα σε εμένα και το κοινό, όπου νιώθω ότι όλο το κοινό γίνεται ένας άνθρωπος. Για αυτή τη “συχνότητα” παλεύω σε κάθε live.
Είναι εκείνη ακριβώς η στιγμή που νιώθεις ότι επικοινωνείς πραγματικά. Όταν καταφέρεις να το πετύχεις αυτό, είναι κάτι πολύτιμο, γιατί στην ουσία τότε είναι που μπορείς να ταξιδέψεις μαζί με τον κόσμο και να ζήσετε μια κοινή εμπειρία.
Γιατί τα live, στην ουσία, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο καλλιτέχνης επικοινωνεί με το κοινό του. Οπότε είναι πολύ σημαντικό να βρίσκεις κάθε φορά τον τρόπο να επικοινωνήσεις με το εκάστοτε κοινό. Αυτό αλλάζει από τα 50 άτομα, στα 100, στα 10.000 ή στα 30.000 άτομα.
Γενικότερα, δεν ξέρεις ποτέ πόσο χρόνο θα σου πάρει μέχρι να καταφέρεις να “ενωθείς” με το κοινό — και κάποιες φορές μπορεί να μην συμβεί καθόλου. Αυτό δεν έχει να κάνει απαραίτητα με το πόσος κόσμος είναι εκεί, γιατί μπορεί να συμβεί ακόμα και σε ένα μικρό live με 50 άτομα.
Παίζουν πολλά ρόλο: πώς νιώθω εγώ, αν είναι μια καλή μέρα, πώς νιώθει ο κόσμος και γενικά η ενέργεια της στιγμής.
Υπάρχει κάποια στιγμή που ξεχωρίζεις on stage;
Ναι. Το πρώτο μου μεγάλο live στη Θεσσαλονίκη, με αρκετά μεγάλη προσέλευση κόσμου. Στην αρχή τα έχασα όταν είδα τόσο πολύ κόσμο και μέχρι να βρω τα πατήματά μου πέρασε λίγη ώρα. Ήταν η στιγμή που ένιωσα οτι πρέπει να παλέψω λίγο παραπάνω για να πιάσω αυτή την συχνότητα που ανέφερα πριν καθώς ήταν η πρώτη μου φορά σε τόσο μεγάλο κοινό.
Ο άνθρωπος πίσω από τον καλλιτέχνη. Οικογένεια, αξίες και προσωπική ζωή
Φωτογραφία απο το εσωτερικό στα καμαρίνια του Κωνσταντίνου Αργυρού στο Κέντρο Αθηνών.
Πώς καταφέρνεις να ισορροπήσεις την ιδιωτική σου ζωή με τη δημοσιότητα;
Είμαι ένας άνθρωπος που του αρέσει να δουλεύει πολύ, γιατί έχω βρει αυτό που πραγματικά αγαπάω, όπως είπα και πριν. Παρ’ όλα αυτά, επειδή έχω δημιουργήσει και τη δική μου οικογένεια, θέλω να αφιερώνω πάρα πολύ χρόνο και εκεί, γιατί θεωρώ πως είναι η πιο σημαντική εμπειρία στη ζωή ενός ανθρώπου.
Οπότε προσπαθώ να αφιερώνω όλο και περισσότερο χρόνο στην οικογένειά μου, όσο δύσκολο κι αν είναι. Αν με ρωτήσεις αν μου φτάνει ο χρόνος, θα σου πω με σιγουριά ότι ποτέ δεν θα με φτάνει ο χρόνος που θέλω να περνάω μαζί τους και με τους δικούς μου ανθρώπους.
Αυτό που λέω και στον εαυτό μου είναι ότι κάποια στιγμή πρέπει να βρεθεί μια ισορροπία. Ευτυχώς, έχω μια οικογένεια που με καταλαβαίνει, είναι πολύ υποστηρικτική και αγαπάει αυτό που κάνω.
Υπάρχει κάποια αξία που προσπαθείς να κρατάς σταθερή όσο κι αν αλλάζουν οι καταστάσεις γύρω σου;
Οι πιο σημαντικές αξίες για μένα είναι ο σεβασμός, η εκτίμηση προς τον συνάνθρωπο και η αγάπη. Προσωπικά πορεύομαι πολύ με το συναίσθημα της αγάπης, γιατί ό,τι κάνω στη ζωή μου το κάνω με αγάπη.
Αγαπάω την οικογένειά μου, τη δουλειά μου, τους ανθρώπους μου, οπότε προσπαθώ να κινούμαι με αυτό ως βάση και να μην μπλέκομαι με αρνητικά και τοξικά συναισθήματα. Δεν μου ταιριάζει κάτι τέτοιο στη ζωή μου.
Όσοι σε γνωρίζουν καλά, τι θα έλεγαν για σένα που δεν φαίνεται εύκολα προς τα έξω ;
Ίσως προς τα έξω να φαίνομαι λίγο πιο απόμακρος, όμως η αλήθεια είναι πως έχω μάθει να εκφράζομαι μέσα από τη μουσική μου. Δεν ήμουν ποτέ καλός στα λόγια ούτε στο να εξωτερικεύω εύκολα τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου. Η μουσική είναι ένας τρόπος έκφρασης· εκεί βρίσκω τον εαυτό μου και λέω όσα δεν μπορώ να πω αλλιώς.
Απλώς θεωρώ πως κάποιες φορές θα έπρεπε να είχα τοποθετηθεί και να είχα εκφράσει αυτά που πραγματικά πιστεύω και θέλω να υποστηρίξω, κάτι που τελικά δεν έκανα. Γενικότερα, με δυσκολεύει να παίρνω δημόσια θέση — και πολλές φορές δεν το επιλέγω κιόλας — γιατί σέβομαι τη γνώμη και τα όρια του κάθε ανθρώπου. Ο καθένας είναι διαφορετικός, μεγαλώνει σε διαφορετικό περιβάλλον και κουβαλά τις δικές του εμπειρίες και αντιλήψεις.
Ίσως γι’ αυτό αρκετές φορές δυσκολεύομαι να εκφράζομαι δημόσια πάνω σε κάποια θέματα. Παρ’ όλα αυτά, νιώθω πως σιγά σιγά πρέπει να αρχίσω να το κάνω περισσότερο, τόσο για να είμαι πιο ήρεμος με τη συνείδησή μου, όσο και για να μπορέσει ο κόσμος να γνωρίσει καλύτερα ποιος πραγματικά είμαι.
Το λες αυτό γιατί υπάρχει κάποια στιγμή που δεν είχες τοποθετηθεί κάπου και το έχεις μετανιώσει αργότερα;
Σε πάρα πολλά, ναι. Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να θυμηθώ κάτι συγκεκριμένο, αλλά γενικότερα δεν είμαι άνθρωπος που συνηθίζει να τοποθετείται δημόσια πάνω σε καταστάσεις και θέματα. Ίσως γιατί μέσα μου λειτουργώ πάντα με οδηγό την αγάπη, τον σεβασμό, την εμπιστοσύνη και γενικότερα τις αξίες που έχω πάρει από την οικογένειά μου. Προσπαθώ να χτίζω τη δική μου πορεία χωρίς να επιβάλλω αυτές τις αξίες ή τις αντιλήψεις μου στους άλλους, γιατί θεωρώ πως όταν προσπαθείς να επιβάλεις τον τρόπο σκέψης σου σε κάποιον, παύει να είναι πραγματικά δημοκρατικό.
Γι’ αυτό και αποφεύγω πολλές φορές να μπαίνω σε τέτοιες διαδικασίες. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως υπάρχουν στιγμές όπου, όταν ξεπερνιούνται κάποιες βασικές αξίες της θρησκείας, της κουλτούρας ή του πολιτισμού μας, ίσως θα έπρεπε να παίρνω θέση — κάτι που μέχρι σήμερα δεν έκανα.
Τώρα που θα γίνεις δεύτερη φορά μπαμπάς σε αγχώνει κάτι που δεν σε άγχωνε την πρώτη φορά;
Γενικά, από πολύ μικρός ήθελα να δημιουργήσω οικογένεια, οπότε όχι, δεν μπορώ να πω πως με αγχώνει κάτι τώρα που θα γίνω δεύτερη φορά μπαμπάς. Ήταν πάντα ένα από τα μεγαλύτερα όνειρά μου. Το μόνο που θέλω πραγματικά είναι να μπορώ να αφιερώνω ακόμα περισσότερο χρόνο στα παιδιά μου και στην οικογένειά μου γενικότερα.
Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος — και ιδιαίτερα κάθε παιδί — έχει ανάγκη πάνω απ’ όλα την αγάπη. Θεωρώ πως αυτό είναι το πιο σημαντικό, γιατί όταν ένα παιδί μεγαλώνει έχοντας πάρει αγάπη, μπορεί αργότερα να αντιληφθεί και να αντιμετωπίσει πολύ καλύτερα τη ζωή και τις δυσκολίες της.
Όσο κι αν προσπαθήσεις να συμβουλέψεις ένα παιδί ή να του πεις τι είναι σωστό και τι λάθος, αν πραγματικά θέλει να κάνει κάτι, πολλές φορές θα το κάνει. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι, ως γονιός, να του έχεις δώσει αγάπη, στήριξη και την αίσθηση ότι πάντα υπάρχει ένα μέρος στο οποίο μπορεί να επιστρέψει· ότι υπάρχει κάποιος που θα το αγαπά ανιδιοτελώς, ό,τι κι αν γίνει.
Ποιος από τους δύο είναι ο πιο αυστηρός γονιός;
Η αλήθεια είναι πως προς το παρόν δεν υπάρχει ιδιαίτερη αυστηρότητα, κυρίως γιατί είναι ακόμα πολύ νωρίς — το παιδί είναι μόλις 18 μηνών. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως ίσως η Αλεξάνδρα να είναι λίγο πιο αυστηρή από εμένα, αν και γενικά είναι ένας πολύ ήρεμος και “cool” άνθρωπος.
Εγώ, από την άλλη, επειδή μεγάλωσα με γονείς που μου έδειξαν εμπιστοσύνη όταν ήρθε η στιγμή να πάρω τη ζωή στα χέρια μου, έχω μάθει κι εγώ να λειτουργώ με τον ίδιο τρόπο. Να εμπιστεύομαι εύκολα τους ανθρώπους και να δίνω χώρο και ελευθερία.
Πού θα σε δούμε φέτος το καλοκαίρι;
Φέτος το καλοκαίρι δεν σκοπεύω να κάνω πολλά πράγματα επαγγελματικά, γιατί θέλω να αφιερώσω περισσότερο χρόνο στην οικογένειά μου. Παρ’ όλα αυτά, θα πραγματοποιήσω κάποια live εμφανίσεις και μερικά πιο συγκεκριμένα exclusive live.
Τα τελευταία δύο καλοκαίρια είχα πραγματικά πολύ έντονες περιοδείες — μέσα σε δύο μήνες είχα κάνει περίπου πενήντα live εμφανίσεις. Οπότε φέτος νιώθω πως θέλω να το κρατήσω λίγο πιο ήρεμο και πιο ισορροπημένο. Ίσως από του χρόνου ή σε δύο χρόνια να επιστρέψω ξανά σε πιο απαιτητικούς ρυθμούς.
