Δραπετσώνα: ”Μια φτωχογειτονιά με ιστορία”
Μια βόλτα στη Δραπετσώνα αρκεί για να ταξιδέψει κανείς στο παρελθόν και να νιώσει την μοναδική της νοσταλγία.
Στην Δραπετσώνα μετά την μικρασιατική καταστροφή 1992 εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες όπου ξεκίνησαν τη ζωή τους απο το μηδέν, ακόμα και σήμερα υπάρχουν πάρα πολλές προσφυγικές πολυκατοικίες που κατοικούνται.
Τα εργοστάσια
Στην περιοχή για χρόνια λειτουργούσαν εργοστάσια με τσιμέντο, λιπάσματα κτλ. Ο κόσμος δούλευε σκληρά οι συνθήκες ήταν δύσκολες και η περιοχή ταυτίστηκε με φτώχεια και εργατικούς αγώνες.
Ο πολυχώρος
Σήμερα το μέρος όπου λειτουργούσαν τότε τα εργοστάσια έχει αναπτυχθεί και έχει γίνει ένας πολυχώρος που μπορεί ο καθένας να πάρει τον καφέ του και να κάνει έναν περίπατο με τα πόδια ή και με το ποδήλατο δίπλα στη θάλασσα με θέα το λιμάνι του Πειραιά που είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου.
Στον πολυχώρο λιπασμάτων επίσης πραγματοποιούνται πολλές εκδηλώσεις συναυλίες, παραστάσεις και γιορτές. Η Δραπετσώνα αλλάζει αλλά δεν ξεχνάει το παρελθόν της.
Γεύσεις
Η Δραπετσώνα δεν είναι γειτονιά των εστιατορίων είναι γειτονιά των λαϊκών ανθρώπων και αν θέλει κάποιος να ξεκουραστεί και να φάει υπάρχουν μικρά λαϊκά μαγαζάκια.
Επίσης από τα πιο γνωστά και διαχρονικά μαγαζιά της περιοχής που λειτουργούν επιτυχώς και έχουν αντέξει στο χρόνο είναι το γνωστό σουβλατζίδικο ”Καράμπαμπας” με το ζουμερό μπιφτέκι του. Και φυσικά ο ξακουστός και φρέσκος ”Χαλβάς Δραπετσώνας Κοσμίδη – Γαβρίλη”
”Καράμπαμπας”
”Χαλβάς Δραπετσώνας Κοσμίδη – Γαβρίλη”
Εντυπωσιακό είναι και το café – restaurant ”La Luna” με τα πεντανόστιμα brunch του και τα ζεστά πιάτα του που λειτουργεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια και η θέα είναι ανεπανάληπτη με το λιμάνι να φαίνεται από άκρη σε άκρη και το ρολόι του Πειραιά να κυριαρχεί.
”La Luna” See The View
Η Δραπετσώνα είναι μία λαϊκή γειτονιά γεμάτη νοσταλγία που διατηρεί στοιχεία από τα παλιά τα χρόνια και γι’αυτό την κάνει τόσο ξεχωριστή.
Γρηγόρης Μπιθικώτσης-Δραπετσώνα_
