Χαλάνδρι: Άν μένεις εκεί, τι άλλο θες;
Μία περιοχή με βαθιά ιστορία, που όντας φτωχή και αραιοκατοικημένη στις αρχές του 20ου αιώνα, αποτέλεσε μια εστία για τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής. Αυτοί, μετά την γρήγορη αφομοίωση τους που ανέδειξε την κουλτούρα τους και την εργατικότητα τους έμελε να δημιουργήσουν αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως Χαλάνδρι. Το Χαλάνδρι αποκτά για πρώτη φορά την […]
Μία περιοχή με βαθιά ιστορία, που όντας φτωχή και αραιοκατοικημένη στις αρχές του 20ου αιώνα, αποτέλεσε μια εστία για τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής. Αυτοί, μετά την γρήγορη αφομοίωση τους που ανέδειξε την κουλτούρα τους και την εργατικότητα τους έμελε να δημιουργήσουν αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως Χαλάνδρι. Το Χαλάνδρι αποκτά για πρώτη φορά την διοικητική του αυτονομία το 1925 και εκεί είναι που αρχίζουν να διενεργούνται κάποια βασικά έργα υποδομής, όπως δρόμοι, έργα ύδρευσης και υποτυπώδης ηλεκτρισμός. Αφού περνάει μια καταστροφική χρονική περίοδο, όπως όλη η Ελλάδα, στα χρόνια της κατοχής, καταφέρνει επισήμως να ανακηρυχθεί σε δήμος το 1945. Διαχρονικά φημιζόταν σε όλη την Αθήνα για τα κέντρα διασκέδασης του, τα καφενεία και τα ταβερνάκια του, με τους Αθηναίους να επιλέγουν συχνά να το επισκέπτονται. Σήμερα αποτελεί την πιο δημοφιλή περιοχή των βορείων προαστίων και μια από τις δημοφιλέστερες ολόκληρης της Αθήνας. Να μία καλή πρόταση για να εξερευνήσει κάποιος αυτή την τόσο φημισμένη περιοχή, στα όχι και τόσο γνωστά της σημεία.
Πρωινός Καφές
Εννοείται πως μια καλή βόλτα δεν μπορεί να ξεκινήσει χωρίς καφέ ή κάποιο ρόφημα, που θα δώσει όρεξη και ενέργεια για εξερεύνηση. Γιαυτό, υπάρχει το Fico!

Fico.ath Επιδαύρου 53, Πολύδροσο Χαλανδρίου
Πρόκειται για ένα συνοικιακό και παρεΐστικο take away cafe που βρίσκεται στην γωνία των δρόμων Επιδαύρου και Κώστα Βάρναλη, σε μια υποπεριοχή του Χαλανδρίου, το Πολύδροσο, στα σύνορα με το Μαρούσι. Το Fico έχει ανοίξει περίπου έναν χρόνο και είναι ένας μικρός και νεανικό χώρος που δίνει πνοή στην γειτονιά. Προσφέρει εξαιρετικές ποικιλίες καφέ, τσάι, σοκολάτες και άλλα πολλά ροφήματα. Φημίζεται επίσης και για τις λιχουδιές του στις οποίες περιλαμβάνονται σάντουιτς, σαλάτες αλλά και χειροποίητα γλυκά, όπως κέικ καρότου και βάσκικο cheesecake. Ένας fredo espresso, ένα κομμάτι μηλόπιτα και φύγαμε!

Τα Σάντουϊτς και τα Γλυκά
Το Σπίτι της Τζίνα Μπαχάουερ

Κατοικία Τζίνας Μπαχάουερ, Μάρκου Μπότσαρη & Προφήτη Ηλία, Χαλάνδρι
Μερικά στενά πιο κάτω από το Fico, υπάρχει μία παλιά ερειπωμένη κατοικία για την οποία υπάρχουν διάφοροι θρύλοι που την εντάσσουν στην λίστα με τα «στοιχειωμένα» σπίτια στην Αθήνα. Σε αυτό το σπίτι είναι που ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής της η διάσημη Ελληνίδα πιανίστρια, Τζίνα Μπαχάουερ. Η Τζίνα γεννήθηκε το Μάιο του 1913 στην Αθήνα και ασχολήθηκε με το πιάνο από πολύ μικρή ηλικία. Αφού σπούδασε και αναδείχτηκε στο πιάνο ήδη από τα πρώτα χρόνια στην Αθήνα, ακολούθησε μία μακρόχρονη καριέρα πρώτα στο Παρίσι και έπειτα στο Λονδίνο. Για πολλά χρόνια ζούσε στην Αίγυπτο με τον πρώτο της σύζυγο, μέχρι που ο ξαφνικός θάνατός του οδήγησε την Μπαχάουερ στο να επιστρέψει στην Ελλάδα και μετέπειτα να ξαναπαντρευτεί. Έζησε στο Χαλάνδρι για πολλά χρόνια με τον δεύτερο γάμο της, μέχρι που στις 22 Αυγούστου του 1976 και ενώ αναμενόταν στο Ηρώδειο, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, βρέθηκε νεκρή στο δωμάτιό της, από τον άντρα της, από καρδιακή ανακοπή. Τότε είναι που ξεκίνησαν διάφοροι θρύλοι για το σπίτι αυτό με τον γνωστότερο να υποστηρίζει πώς άνθρωποι που έχουν επισκεφθεί το σπίτι την νύχτα έχουν ακούσει μελωδία από πιάνο να παίζει. Λόγο αυτού ανά τα χρόνια, κυρίως μαθητές, στο πλαίσιο του παιχνιδιού επισκέπτονται συχνά το σπίτι αυτό. Παρόλα αυτά η Τζίνα Μπαχάουερ, αγαπήθηκε πολύ στο Χαλάνδρι γιαυτό και λίγα μέτρα κάτω από το σπίτι της, έχει στηθεί μία προτομή της -έργο του Δημήτριου Φιλιππότη, 1994- για να θυμίζει σε όλους τους κατοίκους την προσφορά της, στην Ελλάδα και στην περιοχή.

Προτομή της Τζίνα Μπαχάουερ, Χαλάνδρι
Η Ρεματιά του Χαλανδρίου

Γεφυράκι Ρεματιάς Χαλνδρίου
Οι Χαλανδριώτες πέρα από τη γεμάτη με ζωή πλατεία τους και την παντός είδους αγορά τους, έχουν την τύχη να απολαμβάνουν και έναν φυσικό περιβαλλοντικό χώρο, που λίγοι δήμοι της Αθήνας κατέχουν. Ο χώρος αυτός δεν είναι άλλος από την Ρεματιά Χαλανδρίου. Πρόκειται για τα εναπομείναντα κομμάτια ενός ρέματος του Βριλησσού Ποταμού που ξεκινούσε από την Νέα Πεντέλη και κατέληγε στα Τουρκοβούνια. Το μεγαλύτερο μέρος του ποταμού έχει πλέον θαφτεί, με το κομμάτι του Χαλανδρίου να αποτελεί μία από της ελάχιστες εξαιρέσεις. Σήμερα οι κάτοικοι του Χαλανδρίου χρησιμοποιούν την ρεματιά ως πάρκο αναψυχής, αξιοποιώντας το ατελείωτο πράσινο που την περιβάλει και την φυσική ομορφιά της. Μέσα στον χώρο υπάρχουν τραπεζάκια πικ νικ κατάλληλα για να πιει κάποιος τον καφέ του ή να γευματίσει, απολαμβάνοντας την ησυχία και την γαλήνη που προσφέρουν οι φυσικοί ήχοι του ρέματος.

Ρεματιά Χαλανδρίου
Λίγα μέτρα πιο πέρα από τον κεντρικό χώρο της ρεματιάς, βρίσκεται ένα ανοιχτό θέατρο, το «Ευριπίδειο Θέατρο της Ρεματιάς», το οποίο λειτουργεί ως διαχρονικός πυλώνας έμπνευσης και ψυχαγωγίας για τους κατοίκους. Μάλιστα, εκτός από διάφορες εκδηλώσεις που διοργανώνονται εκεί συχνά είτε μέσο του δήμου είτε εκτός, ο χώρος φιλοξενεί σταθερά από το 1984 το Φεστιβάλ Ρεματίας. Πρόκειται για ένα φεστιβάλ με σημείο αναφοράς την τέχνη και τον πολιτισμό που υποδέχεται ετησίως πάνω από 40 εκδηλώσεις και 30.000 θεατές.

Ευριπίδειο Θέατρο της Ρεματιάς, Χαλάνδρι
Ακριβώς απέναντι από το θέατρο, στην οδό Προφήτη Ηλία 49, υπάρχει η Κατάληψη του Κτήματος Πραποπούλου. Από τον Δεκέμβριο του 2006, το εγκαταλελειμμένο αυτό οίκημα καταλήφθηκε από διάφορες συλλογικές αναρχικές ομάδες κατοίκων του Χαλανδρίου και έκτοτε λειτουργεί ως χώρος πολιτικής και κοινωνικής δράσης, που φιλοξενεί συνελεύσεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η πιο γνωστή είναι το Αντιφεστιβαλ Ρεματιάς το οποίο χαρακτηρίζεται ως «αυτοοργανωμένες συναυλίες».

Κατάληψη Κτήματος Πραποπούλου, Προφήτη Ηλία 49
Μέσα στο πολύ μεγάλο αυτό κτήμα ζει εδώ και αρκετά χρόνια ένα άλογο, ο Ζήνο. Ο Ζήνο ήταν άλογο του Ιππικού Ομίλου που όταν μεγάλωσε λίγο και έπαψε να είναι χρήσιμος για τα δεδομένα του ομίλου, αποφασίστηκε να του κάνουν ευθανασία. Αυτό είναι κάτι που συνηθίζουν να κάνουν τέτοιου είδους επιχειρήσεις όταν τα άλογα δεν είναι πλέον αποδοτικά. Τότε λοιπόν άτομα από τις συλλογικές ομάδες της κατάληψης αποφάσισαν να σώσουν τον Ζήνο και να τον φέρουν στο κτήμα να ζήσει ήρεμος και ελεύθερος. Από τότε όλοι οι άνθρωποι της γειτονιάς, τον έχουν αγαπήσει και πολλοί πάνε να τον χαϊδέψουν και να τον ταΐσουν.

Ο Ζήνο, το άλογο της Κατάληψης
Πλατεία Χαλανδρίου και μνημεία
Φεύγοντας λοιπόν από την Ρεματιά, ιδανικά από την κάτω έξοδο, με μόλις πέντε λεπτά περπάτημα φτάνει κανείς στην κεντρική Πλατεία του Χαλανδρίου. Στην κάτω είσοδο της πλατείας -αυτή που βρίσκεται στην οδό Γυφτοπούλου- είναι τοποθετημένο ένα μνημείο της Εθνική Αντίσταση. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν τον Ιούνιο του 1996, ύστερα από αίτημα του τοπικού παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ(Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης). Από τότε μέχρι σήμερα οργανώνονται συχνά εκδηλώσεις μνήμης από την ΠΕΑΕΑ και την κομματική βάση του ΚΚΕ Χαλανδρίου, σε αυτό το μνημείο.

Μνημείο Εθνικής Αντίστασης, Πλ.Χαλανδρίου
Γυρίζοντας λίγο την πλατεία, συναντώνται άλλα δύο πολύ σημαντικά μνημεία που διακοσμούν το Χαλάνδρι. Αυτά είναι το άγαλμα του οπλαρχηγού της Ελληνικής Επανάστασης, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και το μνημείο του αγνώστου στρατιώτη που βρίσκεται στην Πλατεία Ελευθερωτών.

Άγαλμα Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Πλ.Χαλανδρίου

Άγαλμα Αγνώστου Στρατιώτη, Πλ.Ελευθερωτών
Αγορά και Φαγητό
Η Αγίας Παρασκευής είναι ο πιο κεντρικός δρόμος του Χαλανδρίου. Εκεί, είτε ακριβώς πάνω στον δρόμο είτε σε πεζοδρόμους κάθετους σε αυτόν υπάρχει όλη η αγορά της περιοχής μαζεμένη. Από καταστήματα ρούχων, ηλεκτρονικά είδη και κοσμηματοπωλεία μέχρι εστιατόρια, μπαρ και μεζεδοπωλεία. Συγκεκριμένα, στην άνοδο αυτής της οδού, στην δεξιά πλευρά υπάρχουν δυο πεζόδρομοι, η Ηρακλείου και η Θουκυδίδου. Σε αυτά τα στενά υπάρχουν τα πιο γνωστά και ποιοτικά μαγαζιά εστίασης με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να έχουν η Μπακαλοταβέρνα και το Μαύρο Αλάτι (για φαγητό και μεζέ) και η Μαϊμού και το Mockingbird’s bar (για ποτό).
Παρακάτω, αλλά στην αριστερή πλευρά αυτή την φορά υπάρχει άλλος ένας πεζόδρομος που λέγεται Πλάτωνος. Εκεί εκτός από μία προτομή του Πλάτωνα ακριβώς στην αρχή του δρόμου, είναι συγκεντρωμένη όλη η αγορά ρουχικών ειδών, κάτι σαν εμπορικό κέντρο με πολλά διάσημα brand και γνωστά καταστήματα αλυσίδων.

Hρακλείου, Χαλάνδρι

Θουκυδίδου, Χαλάνδρι
Τέλος, για τους πιο διαβαστερούς και κουλτουριάριδες στην παράλληλη οδό και συγκεκριμένα στην Ανδρέα Παπανδρέου 8 βρίσκεται κριμένο, μέσα σε ένα κτίριο, το βιβλιοπωλείο Ευριπίδης. Πρόκειται για ένα τεράστιο βιβλιοπωλείο αποτελούμενο από τρεις ορόφους, γεμάτους με βιβλία, επιτραπέζια και βινύλια, για όλα τα γούστα. Μάλιστα στο ισόγειο υπάρχει και η καφετέρια του βιβλιοπωλείου, στην οποία κάθονται οι πελάτες για να διαβάσουν ήρεμα, απολαμβάνοντας το αγαπημένο τους ρόφημα. Αν βρίσκεται κάποιος σε αυτό το σημείο, στα δύο βήματα από εκεί θα βρει την Πλατεία Δούρου. Μια όμορφη και ωραία χτισμένη κυκλική πλατεία που ενώνει την Πεντέλης με την Ανδρέα Παπανδρέου και στην οποία πάνω υπάρχει η προτομή του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Βιβλιοπωλείο Ευριπίδης, Χαλάνδρι

Προτομή Ελευθέριου Βενιζέλου, Πλ.Δούρου
Η υπερπληρότητα που υπάρχει σε αυτούς τους δρόμους στα εμπορικά είδη, καθιστά το Χαλάνδρι ικανό να καλύπτει ολοκληρωμένα όχι μόνο τις ανάγκες των κατοίκων του αλλά και των κατοίκων οποιασδήποτε άλλης περιοχής των βορείων προαστίων. Γιαυτό λοιπόν συνολικά το Χαλάνδρι αποτελεί και θα αποτελεί για πολλά χρόνια ακόμα ένα κέντρο που προσελκύει τον περισσότερο κόσμο των βορείων προαστίων, γιατί όχι και ολόκληρης της Αθήνας.
